Hiç Kimseye Yazılmış Mektuplar / 1

1986 / Güz                                                                                                                                                                                                                               

   O gün orada o bankta otururken yan yana, başımı omzuna yaslamak istedim. Yapamadım, sadece çok yorgunum diyebildim. Nedenini sana anlatmadım sen de sormadın zaten. Eğer sorsaydın, sana anlatacağım çok şey vardı. Küçükken en sevdiğim oyuncağımdan bahsedecektim sonra en sevdiğim oyundan. En sevdiğim oyunu asla tahmin edemezsin biliyor musun? Çünkü ben uydurdum. Çok basitti oynaması ama beni ne kadar çok mutlu ettiğini anlatacaktım sana. Üzülünce oynardım oyunu, bir de kâğıttan gemiler yapardım. Çok severdim gemi yapmayı. Biliyor musun hala üzülünce ben o oyunu oynarım. Ah çocukluk işte... 26 yaşımda da olsam hala biraz çocuk kalabildim. İlk hayal kırıklığımı anlatmak istiyordum sonra. Ne büyüktü o hayal kırıklığı... Çocuk aklımla şaşıp kalmıştım. Eğer dinleseydin gülerdin bence buna. Seni güldürebilmenin mutluluğunu yaşardım o an. Okula başladığım günü anlatacaktım sana, ilk arkadaşımdan, derslerde camdan dışarı bakarken kurduğum hayallerden, öğretmenimi ne kadar çok sevdiğimden, ilk ağladığım masaldan, kibritçi kıza çok üzüldüğümden, polyannadan, deniz kızını okuyunca çok ağladığımdan, ilk okuduğum romandan... Bahçedeki küçük dut ağacına çıkardım saatlerce orada kalıp bütün bu okuduklarımın bana neler anlatmaya çalıştığını düşünürdüm. O ağacın başında mahalleyi izlemeyi çok severdim. Konmuşların neler yaptığını, çocukların oyunlarını izlerdim, bulutlara bakardım “keşke oraya da çıkabilsem” diye geçirirdim içimden. O ağaçta, o bahçede, o balkonda, o mahallede, o evde nasıl büyüdüğümü anlatırdım bana neden diye sorsaydın. Beni ben yapan her şeyden bahsederdim sana. Merak etme derdim kaçırdığın her şeyi anlatırım -eğer merak etmiş olsaydın- sana. 

   Üniversite ikinci sınıftaydım, derste annem birkaç defa art arda aradı bir şey mi oldu diye dersten çıkıp aradım, açıp “gökyüzüne bak hemen gökkuşağı çıkmış” demişti. Bahardı, yağmur çok güzel yağmış ardından güneş çıkmıştı. Kaybolana kadar camda gökkuşağını izlemiştim. Beraber bir gökkuşağı çizebilirdik orada seninle. 

   Geçen günlerde kâğıttan gemi yapmayı denedim yapamadım. Unutmuşum. Benim için kâğıttan bir gemi yapar mısın? Belki üzerine gökkuşağı da çizersin.